Repatriacja
Jak głosi definicja repatriacja to powrót do kraju osób, które z różnych przyczyn niezależnych od nich samych musiały opuścić ojczysty kraj. Taka sytuacja ma miejsce w przypadku jeńców wojennych czy prześladowców. Repatriacja jest też jednym ze sposobów, dzięki którym można nabyć polskie obywatelstwo. To prawo dotyczy wyłącznie tych osób, które nie mają polskiego obywatelstwa, ale chcą przesiedlić się do Polski na stałe.
Oczywiście istnieje również odpowiedni akt prawny regulujący proces repatriacji, a jest nim ustawa o repatriacji. Według przepisów w niej zamieszczonych osoby, które na skutek deportacji, prześladowań religijnych lub zesłań nie mogły osiedlić się na terytorium Polski. Ich powrót do kraju będzie możliwy po spełnieniu kilku istotnych warunków.
Za repatrianta uznaje się osobę pochodzenia polskiego, która przybywając do Polski na podstawie wizy zamierza osiedlić się tu na stałe. Natomiast za osobę polskiego pochodzenia uznaje się osobę, która zadeklarowała narodowość polską i spełnia dwa podstawowe warunki.
Pierwszym z nich jest fakt iż przynajmniej jedno z rodziców repatrianta lub jego dziadków bądź pradziadków było polskiej narodowości. Oczywiście wyżej wymienione osoby też muszą mieć potwierdzoną przynależność do narodu polskiego. Drugim warunkiem jest wykazanie związku z polskością, co może być udowodnione kontynuowaniem nauki języka polskiego oraz propagowaniem tradycji i zwyczajów związanych z naszym krajem